ja, kijk, hier zijn we nog eens !! Ik heb goed nieuws te vertellen ! , adri heeft het getuigschrift van het lager onderwijs behaald vorige week voor de examencommissie. We moesten daarvoor drie dagen naar een school in Brugge, maar we hebben het overleefd dankzij de voorbereidingen, een vooraf gepland bezoekje en het overlopen van wat er zou gebeuren zowel op de trein als ginder op die school.
elias is ondertussen héél lichtjes geintegreerd in een klein kleuterschooltje waar hij een fantastische juf heeft die hem respecteert in z'n (nog weinige) beperkingen. Het thuisblijven heeft hem duidelijk veel goed gedaan, en hij heeft niets anders gedaan dan positief evolueren , zeker naar sociale vaardigheden toe.
HIj is trouwens zeer voor op z'n leeftijd : kan al zéér vlot lezen, doet sommen tot 100 en kent alle tafels van vermenigvuldiging, maar toch gaat hij naar de kleuterklas om dat hij moet leren omgaan met kinderen van z'n leeftijd. Volgend jaar in het derde kleuter zal hij een aparte les "schrijven" krijgen van de gonbegeleidster en dan kan hij direkt over naar het tweede leerjaar. (lukt het niet om ganse dagen naar school te gaan, doe ik het in thuisonderwijs, maar ik denk wel dat het zal gaan )
adri moet nu het middelbaar doen, en de school in onze stad is een geschenk uit de hemel gebleken, hij mag deeltijds bij hen gaan en een deel nog bij mij doen: dat wordt latijn, wiskunde , TO en LO op school, en de talen plus aardrijkskunde en geschiedenis bij mij, mét de boeken van school. Thuis krijgen we dan nog de hulp van een thuisjuf 4 uur per week zodat zij hem de testen van de thuisvakken kan afleggen en meenemen naar de leerkrachten van taal etc...
Heeft adri daar zin in ! ja !!! Hij is nog altijd een beetje speciaal, maar niet meer zo dramatisch als vroeger, je kan nu met mensen praten, je kan zelfs een antwoord van hem verwachten ! hihi!. Hij houdt nog steeds niet van aanrakingen, maar onvoorspelde wendingen , leert hij als een uitdaging te zien, vindt hij nu spannend !!
wat het thuisonderwijs betreft van dit jaar, adri heeft het me niet gemakkelijk gemaakt, hij was héél regematig afgeleid zaodat ik hem steeds als een "champetter" moest benaderen en controleren of hij wel verderdeed met de opdracht, hij liet steeds door eender wat afleiden.
Ik heb mononucleose gehad, ben bijna flauwgevallen tijdens de boodschappen doen, leed helse pijnen uit vermoeidheid, zodanig dat de laatste drie maanden famiiliehulp moest worden ingeschakeld om ons enkel nog te focussen op die examens.Zij maakten elke dag een verse maaltijd voor ons klaar en deden de strijk. Nonna bleef drie maanden bij ons en hield Elias bezig.
En nu zijn we erdoor !! geslaagd en al !!
en wat nog belangrijker is, we zijn in die twee jaar erg naar elkaar toe gegroeid en voelen elkaars zorgen goed aan. We hebben hulp van de thuisbegeleidster, de therapiesessies in het NOK centrum en twee scholen die het zien zitten om ons jongens nog een kans te geven.
We gaan dus de vakantie tegemoet met een gerust hart, en we gaan lekker ontspannen genieten van elkaar
Commentaren